สวัสดีค่ะ ^ – ^

ตัวหนังสือ … สื่อความหมายถึงจิตใจคนเขียนได้ เพียงแต่เราไม่ปิดหูปิดตา เชื่อในหัวใจและความรู้สึก เราจะเดินได้อย่างถูกต้อง ตัวหนังสืออาจจะไม่ร่าเริงดุ๊กดิ๊ก แต่ต้องมีเวลาที่ร่าเริงอีกครั้ง

^ – ^

เอาใจช่วยหน่อยน๊า อย่าเพิ่งเบื่อนะจ๊ะ

^ – ^

พอดีได้เปิดเวปนี้มาส่งต่อให้เพื่อนๆพี่ๆได้มาอ่าน มาดู ก็ประมาณว่าอยากเล่าเรื่องที่เคยไปเที่ยวมาให้ฟัง แต่ไม่รู้ว่าจะเล่ายังไงดี

ตั้งแต่เมื่อสัปดาห์ก่อน รู้สึกว่า เสียใจ แต่ไม่รู้ว่า เสียใจให้กับอะไร มันไม่มีประโยชน์และไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นเลย คนเราเป็นแบบไหนมา เราจะไปหวังว่าเค้าจะเปลี่ยนแปลกแตกต่างไปจากเดิมคงเป็นไปไม่ได้ เสียใจที่ผิดหวังในตัวคนอื่น ทำไมนะเรา

คนเราก็หลากหลายนะ ปฏิบัติต่อกันไปต่างๆนานา แต่ใครจะรู้ว่า ใจจริงเป็นอย่างไร
อาจจะต้องขอบคุณความผิดหวังที่ทำให้เราระแวดระวัง แต่มันก็หนักหนาจนเราเหนื่อยกับคำถามที่ไม่มีคำตอบ
อาจจะต้องขอบคุณความไม่จริงใจที่ทำให้เราไม่ลงใจจริงของเราไปทั้งหมด แต่มันก็ยาก เพราะแม้แค่ส่วนหนึ่งของใจ มันก็คือเสียใจ
อาจจะต้องขอบคุณคำโกหกต่างๆนานาที่ทำให้เราไม่ยึดติดกับสิ่งที่เราจัดการไม่ได้ การรอคอยสิ่งต่างๆย่อมมีความผิดหวังเกิดขึ้นได้ เพราะสิ่งนั้นเป็นเพียงลม
อาจจะต้องขอบคุณวันเวลาที่ผ่านไป ที่ทำให้เรารู้ว่า สิ่งนั้น ไม่มีอยู่จริง

สิ่งที่ขอไป เป็นเรื่องง่ายๆ หากแต่ยากมาก เพราะมันวัดด้วยความรู้สึก
อาจจะฟังดูไม่ยุติธรรม แต่มันเป็นจุดเริ่มต้น แห่งความจริงใจ

สับสนนิดหน่อย

พักนี้ออกไปตากแดดตากลมบ่อยๆ ทั้งในกรุงเทพ และออกต่างจังหวัด เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ย้อนบรรยากาศบ้าง หลังจากนั่งคุยกะม๊าว่า พักนี้ไปโน่นนี่กะเพื่อนบ่อยๆ ค่อยรู้สึกว่าสดชื่นกว่านั่งเงียบๆที่บ้านเฉยๆ ก็นึกได้ว่า ไม่ได้เล่าเก็บไว้เลยว่าไปไหนมาบ้าง

ก่อนสงกรานต์ที่ผ่านไป มีเรื่องวุ่นวายในกรุงเทพ เรียกได้ว่า เปลี่ยนภาพของกรุงเทพเมืองหลวงเราไปอย่างน่าตกใจ น่าตื่นตกใจตั้งแต่วันพฤหัสที่เริ่มมีเหตุการณ์ พาให้เราๆต้องรีบเผ่นกลับบ้านกันไป แล้วก็ตามต่อด้วยวันหยุดราชการเพิ่มในวันศุกร์ แต่ออฟฟิสเอกชนกับธนาคารยังคงทำงานต่อไป เป็นเหตุให้แหล่งธุรกิจเป็นเป้าหมายก่อความวุ่นวาย กลางสี่แยกนราธิวาส น่าตกใจจริงๆสงกรานต์นี้ ไม่ได้วางแผนจะไปที่ไหนเลย ถือว่าเป็นปิดเทอมซักครั้งละกัน ก็มาเกิดเหตุการณ์นี้ ร้อนระอุทีเดียวบ้านเมืองเรา

วันนี้วันทำงาน ตื่นแต่เช้าเลย เพราะว่าเมื่อวานนอนพักผ่อนอย่างเพียงพอ เวลานอนเต็มหลอดค่ะ แต่พลังงานไม่ค่อยเต็มขีด เมื่อวานแอบหลบไปป่วยอยู่กับบ้าน น่าเบื่อนะเนี่ย เล็กๆน้อยๆ ก็ป่วยขึ้นมา ไม่ได้หนักหนาอะไร

จากตึกสูง…วิวสวยไม่รู้ว่าคนที่คิดอาศัยคอนโดสูงๆอยู่เนี่ย เค้าคิดเห็นว่ายังไงนะ

แต่สำหรับเรา ถึงไม่ได้อยู่ตึกสูงเป็นที่พักผ่อนนอนหลับ แต่ชีวิตเกิน 70% ก็อยู่ท่ามกลางวิวสูงเหนือเมืองใหญ่

ไม่รู้ว่าจากมุมนี้ เราเห็นโลกกว้างได้รอบจนโลกนี้ดูเป็นของเรา หรือว่า เราโดนโดดเดี่ยวออกมาจากโลกวุ่นวายด้านล่างนั้นกันแน่

(เรื่องค้างใน สต๊อก ขึ้นวันที่ช้าไป 8 วันแน่ะ…พระจันทร์ยิ้มได้ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2551 นะคะ ^ – ^)

วันนี้ตั้งใจว่าจะมาเขียนถึงลมหนาวซักหน่อย เมื่อเช้าอากาศหนาวจังเลย แต่ว่าลมหนาวโดนแย่งซีนเฉยเลย (เอ๊ะคำนี้ คุ้นๆ อย่างกะดารา อิอิ) ใครน่ะเหรอที่มาแย่งเป็นพระเอกของวันนี้ ก็คุณพระจันทร์ยิ้ม ตามชื่อเรื่องวันนี้ล่ะค่ะ ยิ้มสวย ตาหวานแวววาวเชียวล่ะค่ะ สวัสดีนะคะ คุณ Smiley Moon อิอิ ตั้งชื่อให้เองเลยเรา

วันนี้เป็นวันอะไรนะ งานเนี่ยถึงได้มากมายก่ายกอง แต่ก็ต้องกราบขอบคุณงานกองโตงามๆเลยค่ะ ทำให้ไม่มีเวลาดีแท้จริงเชียว ตั้งแต่ลืมตาตื่นมา ก็มีกระดาษแปะๆไว้ตามจุดต่างๆ เมื่อวานไร้สติ วันนี้เช้าเลยต้องแปะกระดาษเตือนไว้ ว่าต้องทำไรบ้างโน่นนี่

ไม่รู้ว่ามันยังไงกันนะใจเรา เป็นวันที่อยากร้องไห้มากที่สุด ร้องให้มาก มากเท่าที่น้ำตาจะมีให้ไหลได้ แต่นานหลายชั่วโมงผ่านมาแล้ว น้ำตายังไม่ไหลออกมา แม้แต่ซึมๆให้ตาชื้นๆ ก็ยังไม่มี แสบตาจัง รู้สึกแห้งจนกระพริบตาก็ยังยากลำบาก เปลือกตายังคงตึงๆหนักๆ เหมือนผ่านการร้องไห้อย่างที่ผ่านมา แต่ดวงตากลับขุ่นมัว ไม่มีแววชุ่มชื้นแต่อย่างใด ชั้นยืนมองตัวเองในกระจก ห้องน้ำยามบ่ายที่ออฟฟิส เป็นที่พึ่ง ที่พักพิงสำหรับชั้น เมื่อไม่มีเรี่ยวแรงที่จะนั่งปั้นหน้า และให้สมาธิจดจ่อกับงานตรงหน้าได้อย่างสมบูรณ์ นานมาซักระยะหนึ่งแล้ว ที่ชั้นไม่จำเป็นต้องหลบมาเช่นนี้

นี่ก็ข้ามวันมาแล้ว วันอาทิตย์ที่วุ่นวายไม่น้อยทีเดียว วุ่นวายรอบตัว และภายในจิตใจ ความรู้สึกมากมายสับสน และสิ่งที่ต้องทำอีกนับไม่ถ้วน

จริงๆแล้ว วันนี้ถือเป็นวันที่ทุกข์ใจ เพราะหาเรื่องทุกข์ให้ตัวเอง แต่ว่าก็ไม่มากเท่าที่ผ่านมา ไม่ได้หวังอะไรมากมายแล้ว ผิดหวังก็เลยเล็กๆน้อยๆ ตามประสา แต่ก็อ่ะนะคะ เราเองต้องรักษาตัวเราซะแล้ว มัวแต่รักษาคนอื่น ใครเค้าจะมารับรู้ จริงไม๊คะ

โง่กับฉลาด เอาอะไรมาวัด

โง่กับมีน้ำใจ แบ่งกันตรงไหน

เมื่อก่อนไม่เคยคิดคำนี้เท่าไหร่ แต่พักหลังๆมาชอบมีคนบอกว่าเราไม่ฉลาด อ่ะก็ยอมรับ
เค้าว่ากันว่า ทำอะไรก็ต้องหวังผลตอบแทนสิ ค่าจ้าง ค่าตอบแทน ไม่มีอะไรให้กันไปฟรีๆหรอก อ่ะนี้ก็ทราบค่ะ
เค้าว่ากันว่า คนไม่ฉลาดเนี่ย มักมีน้ำใจ (ไม่รู้มันชมหรือด่า) แล้วก็เลยจะตกเป็นเครื่องมือของพวกฉลาดๆไป อ่ะนี้ก็เห็นมาเยอะ

เพลงนี้หมวยเล็กชวนฟังค่ะ เคยหัดร้องและร้องให้ใครซักคนฟัง แต่คงไม่ได้ยิน เพราะหลับไปแล้ว …เพลงสุดท้าย…